Overslaan en naar de inhoud gaan

'Rita Vansteenlandt schildert de Noordzee'

'Rita Vansteenlandt heeft iets met landschappen en werkt haar project uit, stap na stap. Zij bekeek het landschap op een bepaald moment vanuit de hoogte (hoge gebouwen) en wist zo een originele invalshoek te gebruiken. Zij keerde dan terug naar de begane grond en schilderde zeer krachtige velden, ook de zee, vol glinsterende nuance.
Vandaag toont zij nog steeds landschappen – grote formaten naast een opmerkelijke reeks kleinere gemengde technieken op Japans papier.' Joost De Geest

'Naar ons gevoel heeft Rita Vansteenlandt in enkele jaren tijd bewezen een volwaardige en met persoonlijke visie begiftigde kunstenares te zijn, zowel in haar -soms monumentale- schilderijen als in haar tekeningen die in de rijke betekenis van het woord gemengde technieken zijn.
Hoewel haar schilderijen blijk geven van een verrassende spontaanheid en een diep doorvoelde inspiratie die een reflectie is van onze tijd, toch willen wij hier even stilstaan bij haar recente tekeningen, allen marines en landschappen bekeken vanuit een 'schuilplaats' die haar gedurende enkele jaren door een welwillende bouwpromotor ter beschikking werd gesteld ergens in de omgeving van de Panne. Daar heeft zij de talloze aangezichten van de zee bekeken, de luchten, de wisselende aanwezigheid van strand en enkele keren bomen en struiken, donkerte en licht, aarde en zon.
Wij denken hierbij concreet aan een reeks werken van een behoorlijk formaat die ons bijzonder hebben geboeid, niet alleen omwille van hun intrinsieke beeldende kwaliteiten maar opnieuw omwille van de bijna argeloze overgave waarmee zij schildert en ordent, opbouwt, verbergt en onthult.
N51°06'05''E002°34'37''. Dat is de plaats van waaruit zij haar herhaalde ode aan emotie, kleur, natuur, wind, hemels, blauwe rust en onweer heeft neergeschreven, weggeborgen, bewaard tussen elkaar bedekkende lagen van sensibiliteit.
Wij hadden het daarnet over 'overgave'. Dat betekent niet dat een werk zomaar zou ontstaan vanuit een geniale inspiratie, als een gulp die men nauwelijks kan leiden. Integendeel.
De 'tekeningen' van Rita Vansteenlandt zijn structuren van een dubbele laag Japans papier waartussen intens en nauwgezet geschilderd wordt, bijwijlen een rand van de onderste laag wordt afgescheurd, aan het oppervlak tal van retouches of aanvullingen worden aangebracht, transparanties een belangrijke rol spelen, de horizontale ritmiek binnen vaste banen wordt geleid.
Wie een vlak landschap en vooral marines bekijkt en weergeeft vanuit het vasteland werkt horizontaal, schildert luchten boven een gevoelige horizon en in de onmiddellijke nabijheid: de grond, de aarde, weerschijn van water, de donkerte van het onbewogene.
Met die luttele maar niettemin fundamentele gegevens heeft de kunstenares een op zichzelf banaal gegeven uitgebouwd tot een lirische en sterke structuur van bewegingen en van kleur, van picturaliteit en van suggestie, van poëzie en van dat onzegbare dat een eigen tonaliteit, een eigen interpretatie kenmerkt. In deze reeks werken verschijnt zij als een verrassende koloriste die harmonieën ontwerpt en op subtiele manier een sfeer van materiële aanwezigheid evoceert via verfrommelen, plat strijken, afscheuren en zo op intens voelbare wijze de dingen toont zoals zij zich ontplooien. Zij is een koloriste die niet alleen de kleur schildert, maar ook de ritmiek en daarnaast ook – en dit is heel belangrijk- wat zij zag een ziel geeft, een die evenzeer illustreert als suggereert, die evenzeer toont als doet ontwaken.'
hugo brutin, a.i.c.a.

Bron: UiTinVlaanderen.be